Inngangur: 4 Høvuðstilgongdarparametrar: 1. Hiti; 2. Trýst; 3. Spreiðingstíð; 4. Verjandi stemningur.
1.Hiti
- Hiti er stýrandi parameturin í diffusiónssveising. NútíðarDiffusiónssveisiútgerðer tí sniðgivin við nágreiniligum upphitingarskipanum fyri at tryggja optimala atomdiffusión uttan at skaða grundtilfarið.. Smáar hitabroytingar ávirka diffusiónstíðirnar munandi. Innan rímilig mørk framskunda størri hiti diffusiónstilgongdina og betra um liðstyrkina. Tí skal hægri hiti veljast, tá tað ber til.
- Upphitingarhitin er tó avmarkaður av høgu-hitastyrkini hjá arbeiðsstykkjum og armaturum, umframt metallurgiskum eginleikum sum tilfarsfasuumskapan og umkrystallisering. Tá hitin fer upp um eitt ávíst virði, gerst felags góðskubetringin avmarkað og kann enntá versna.
- Fyri flestu metallir og legeringar er diffusiónssveisihitin millum 0,6 og 0,8 ferðir smeltipunktið hjá grundtilfarinum (Tm, eind K). Til diffusiónssveising, sum fevnir um flótandi fasur, skal upphitingarhitin vera eitt sindur hægri enn smeltapunktið á millumlagstilfarinum ella eutektiska reaktiónshitin, við eftirfylgjandi hóskandi køling undir isotermiskum steðgingar- og homogeniseringsstigum. Um polymerdiffusiónssveisimaskinur eru útgjørdar við infrareyðum hitamátarum, gera tær tað lættari at stýra hitanum nágreiniliga.
2.Trýst
- Tá aðrir parametrar eru støðugir, stuðlar størri trýsti mynding av liðum av høgari-góðsku. Ovara trýstmarkið er avmarkað av arbeiðsstykkisavformingaravmarkingum og útgerðartonskapasiteti. Til ólíka metaldiffusiónssveising hjálpir størri trýst til at minka ella sleppa undan diffusiónstómrúmum.
- Vanligt diffusiónssveisitrýst er frá 0,5 til 50 MPa (uttan heitt isostatiskt pressing). Lægri trýst kunnu nýtast til flótandi-fasu参与的 diffusiónssveising; men ov nógv trýst kann fáa flótandi metal at verða klemmd út, og tað førir til samansetingareftirlitsmál.
- Av tí at diffusiónstrýst hevur minni ávirkan í seinni diffusiónsstigum, kann fast-diffusiónssveising minka um trýstið í seinni fasum fyri at minka um avformingina av arbeiðsstykkinum.
3.Diffusiónstíð
- Diffusiónstíð vísir til, hvussu leingi arbeiðsstykkini verða hildin við sveisihita, sum skal tryggja, at diffusiónstilgongdin er fult liðug fyri at fáa kravdu liðstyrkina. Ónøgd tíð forðar fyri, at liðstyrkin stabilt røkkur grundtilfarsstigum.
- Ov langar høgar-hita- og høgar-trýsttíðir geva avmarkaða betring av liðgóðskuni og kunnu í staðin elva til groving av grundtilfarinum korn. Fyri liðir, sum eru tilbøgiligir at mynda brotnar millummetalligar samansetingar, skal diffusiónstíðin stýrast fyri at avmarka brotna lagtjúkdina og tryggja liðavrikið.
- Diffusiónstíð er ikki ein sjálvstøðug breytin men tætt knýtt at hita og trýsti: størri hiti ella størri trýst krevja styttri tíðir.
- Til diffusiónssveising við millumløgum er sveisitíðin treytað av millumlagstjúkd og krøvum til liðkonstruktiónsjavnstøðu (herundir loyvt brotið fasuinnihald). Í ítøkiligum forritum kann sveisitíðin vera frá fleiri minuttum til fleiri tímar, alt eftir samansetingini av prosessparametrum.
4.Verjandi stemningur
- Reinleikin, streymstøðið, trýstið ella vakuumstøðið og lekastøðið í verjandi lofthavinum ávirka beinleiðis liðgóðskuna. Vanliga nýtt verjugass er argon, við vanligum vakuumstøðum á (1-20)×10−3 Pa. Sum tilfar kann eisini nýta háreint køvievni, vetni ella helium.
- Í superplastmynding og diffusiónssveisisamsettum tilgongdum verður ofta argon-negativt trýst (lágt vakuum) nýtt til at verja metalflatur. Fyri tilfar, sum fer undir fasuumskapan undir køling og brotin tilfar sum keramikk, skal upphiting og kølitíð stýrast.
- Í eutektiskari reaktiónsdiffusiónssveising kunnu ov seinar upphitingartíðir elva til broytingar í kontaktflatasamansetingini orsakað av diffusión, sum ávirka eutektiska bráðnandi virknið.
Niðurstøða
At meistara diffusiónssveisiparametrar krevur, at skilja bæði einstakar ávirkanir og teirra fløktu samvirkanir. Við stýrdari optimering av hita, trýsti, tíð og lofthavi kunnu framleiðarar framleiða liðir við mekaniskum eginleikum, sum nærkast grundtilfarsførleikunum. SumDiffusiónssveisiútgerð gerst alsamt meira sofistikerad, gerst umsitingin av sterkum, optimeraðum parametrum meira atkomilig, og víðkar um umsóknarmøguleikarnar tvørtur um loftrúmdar-, orku- og framkomnar framleiðsluøki.
